Ανακοίνωση διαζυγίου στο παιδί

Συντάκτης andri 05/03/2017 0 Σχόλια

 


Ο χωρισμός μεταξύ ενός ζευγαριού, ιδιαίτερα όταν είναι γονείς, επιφέρει πολλές αλλαγές στη δομή της οικογένειας. Ένα διαζύγιο, αποτελεί μια στρεσογόνα αλλαγή στη ζωή όλων των μελών της οικογένειας. Δεν είναι ένα απλό γεγονός, αλλά μια διαδικασία, η οποία χρειάζεται χρόνο. 
 

Το παιδί πιθανόν να αναπτύξει συναισθηματικές και συμπεριφορικές αντιδράσεις. Ένα διαζύγιο, ενδέχεται να  αποτελέσει μια μεγάλη αλλαγή και απώλεια στη ζωή του παιδιού, η οποία χρίζει λεπτής και άμεσης διαχείρισης από τους γονείς. 
 

Οι γονείς έχουν να αντιμετωπίσουν δυσκολίες, τόσο κατά τη διαχείριση, όσο και κατά την ανακοίνωση του διαζυγίου. Αρχικά, όσο δύσκολο και να είναι, χρειάζεται να πάρουν μια ξεκάθαρη απόφαση. Μέγιστης σημαντικότητας, είναι η ειλικρίνεια με την οποία θα προσεγγίσουν οι γονείς τη διαδικασία της ανακοίνωσης. Στόχος είναι να βοηθήσετε το παιδί να νοιώσει ασφάλεια και σιγουριά. Οφείλουν να εξηγήσουν στο παιδί πως η απόφαση πάρθηκε από κοινού και δεν επηρεάζει τη σχέση τους μαζί του, ούτε τους απαλλάσσει από τα γονεϊκά τους καθήκοντα. Επιπρόσθετα, οι γονείς οφείλουν να διαβεβαιώσουν το παιδί, πως είναι ό,τι πιο υπέροχο έχουν στη ζωή τους και δεν έχει καμία ευθύνη για το διαζύγιο. 
 

Το παιδί, ακούγοντας τα νέα δεδομένα, θα θέσει ερωτήματα και γενικά θα υπάρξουν τόσο αναμενόμενες, όσο και μη αναμενόμενες αντιδράσεις. Τα παιδιά, ακόμη και οι έφηβοι, χρειάζονται χρόνο για να διαχειριστούν μεγάλες αλλαγές. Σημαντικό ρόλο στην αντίδραση των παιδιών, έχει η διαπροσωπική σχέση των γονέων και η μετέπειτα στάση τους προς αυτά. Όσο πιο ήπιες και ήρεμες είναι οι συνθήκες που επικρατούν μεταξύ των γονιών, τόσο λιγότερες αναταραχές θα υπάρξουν στη διαμόρφωση της αντίδρασης και της διαδικασίας προσαρμογής στα νέα δεδομένα. Ένας ήρεμος και ομαλός χωρισμός, είναι πιο ανώδυνος για το παιδί και επομένως δεν θα υπάρξουν τεράστιες επιπτώσεις.
 

Μετά την ανακοίνωση του διαζυγίου, κάθε γονιός έχει την υποχρέωση να προστατεύει, να φροντίζει το παιδί και να το απομακρύνει από συγκρούσεις και εντάσεις που ίσως υπάρξουν. Η διατήρηση της σταθερότητας και των καθημερινών συνηθειών, αποτελούν σημαντικό μέρος στη ζωή των παιδιών, ώστε να μειωθεί το άγχος και η αβεβαιότητά τους. Ακόμα, η συχνή και σταθερή επικοινωνία του παιδιού με τον γονέα που δεν έχει την καθημερινή φροντίδα, το βοηθάει να καταλάβει πως ο γονιός του παραμένει δίπλα του, έστω και αν δεν μένει μαζί του.
 

Σε αντίθετη περίπτωση, όταν ο χωρισμός των γονιών γίνει με τρόπο επώδυνο προς το παιδί, είτε λόγω διάφορων συγκρούσεων, είτε λόγω εμπλοκής του παιδιών στις διαπλοκές των ενηλίκων, τότε τα πράγματα παίρνουν άλλη τροπή. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το παιδί ίσως δυσκολευτεί περισσότερο να διαχειριστεί την τραυματική κατάσταση και επομένως να υπάρξουν αρνητικές συναισθηματικές επιπτώσεις. Το κάθε παιδί, αντιδρά διαφορετικά ανάλογα με την ηλικία και την προσωπικότητά του, καθώς και με την ποιότητα της σχέσης με τους γονείς του. Κατά την προσχολική ηλικία, πιθανόν το παιδί να επιστρέψει σε προγενέστερα στάδια εξέλιξης, όπως η νυχτερινή ενούρηση. Κατά τη σχολική και εφηβική ηλικία, ίσως εμφανιστούν συμπτώματα κατάθλιψης ή αντικοινωνικής συμπεριφοράς, έλλειψη προσοχής και χαμηλή σχολική επίδοση. Οι έφηβοι, συχνά καταφεύγουν και δίνουν περισσότερη σημασία στους φίλους τους, παρά στους γονείς τους. 
 

Ορισμένες από τις συχνότερες αντιδράσεις και συναισθήματα, είναι τα εξής:

•    Άγχος: Η ανησυχία, προκαλεί στο παιδί ερωτηματικά για το μέλλον, σύγχυση και στη συνέχεια άγχος αποχωρισμού και εγκατάλειψης.
•    Φόβος εγκατάλειψης: Το παιδί, αισθάνεται φόβο πως θα έρθει η σειρά του να το εγκαταλείψουν και αυτό εκδηλώνεται μέσα από την άρνησή του να πάει σχολείο ή τη διαταραχή ύπνου.
•    Φόβος αλλαγής: Η ασφάλεια, η καθημερινή ρουτίνα και γενικά ο κόσμος στον οποίο ζούσαν, αλλάζει. Πλέον, ο ένας από τους δύο γονείς δεν θα είναι καθημερινά μαζί τους. Όλες αυτές οι αλλαγές, δημιουργούν φόβο, άγχος και αβεβαιότητα.
•    Άρνηση: Το παιδί συχνά αρνείται να αποδεχτεί τη νέα κατάσταση, να αλλάξει σπίτι ή να μιλήσει σε ένα ή και στους δύο γονείς.
•    Ενοχή-θλίψη: Συχνά το παιδί νιώθει έντονα το συναίσθημα των ενοχών και της αυτομομφής, λόγω της πεποίθησής του πως αυτό φταίει για το χωρισμό των γονιών του, ιδιαίτερα εάν οι γονείς συγκρούονται μπροστά του με αφορμή κάποια συμπεριφορά του παιδιού. 
•    Θυμός: Το παιδί νιώθει θυμό, κυρίως λόγω του αισθήματος της αδικίας, της ματαίωσης από την οικογένειά του και την έλλειψη κατανόησης.
Συμπερασματικά, η ψυχική διάθεση και ο τρόπος που θα χειριστούν οι γονείς το διαζύγιο, έχει τεράστιο αντίκτυπο στην αντιμετώπιση και την προσαρμογή του παιδιού στη δεδομένη κατάσταση.

 

Γράφει η Νικολέττα Πιτσιλλίδου
Ψυχολόγος - Ψυχοθεραπεύτρια με εξειδίκευση σε θέματα Παιδιών και Εφήβων
Ασκ. Σχολική Ψυχολόγος

 

 

Αφήστε Σχόλιο