Φιλία στην παιδική ηλικία

Συντάκτης andri 15/11/2016 0 Σχόλια


 


Η φιλία, δηλαδή ο δεσμός μεταξύ δύο ή περισσότερων ατόμων με τα οποία έχουμε κοινά ενδιαφέροντα, αισθανόμαστε ασφάλεια και η σχέση μας χαρακτηρίζεται από αφοσίωση και εμπιστοσύνη, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κεφάλαια της ζωής μας και είναι απαραίτητη για την υγιή μας ανάπτυξη. Μέσα από τη φιλία, από την παιδική ακόμα ηλικία, μαθαίνουμε τις έννοιες της αφοσίωσης και της εμπιστοσύνης, μαθαίνουμε να μοιραζόμαστε συναισθήματα και μυστικά, αναπτύσσεται η αυτοπεποίθησή μας, αναπτύσσονται οι δεξιότητές μας για επίλυση συγκρούσεων κ.ά. 
 

Οι διαπροσωπικές σχέσεις και η έννοια της φιλίας στην παιδική ηλικία αλλάζουν διαρκώς. Καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν και εισέρχονται σε διαφορετικά στάδια ανάπτυξης, αντιλαμβάνονται διαφορετικά τη φιλία και τις διαστάσεις της.


Πιο συγκεκριμένα:

→ Από την ηλικία των 2-3 ετών τα παιδιά αρχίζουν να αναπτύσσουν φιλίες στα πλαίσια της κοινωνικοποίησής τους στον παιδικό σταθμό. Σε αυτή την ηλικία οι φιλίες για τα παιδιά είναι βραχύχρονες και φίλος είναι κάποιο άλλο παιδί (του ίδιου ή του αντίθετου φύλου) με το οποίο παίζουν και περνούν ευχάριστα το χρόνο τους.  

→ Από την ηλικία των 5-6 ετών τα παιδιά αρχίζουν να δημιουργούν φιλίες με παιδιά του ιδίου φύλου και οι σχέσεις μεταξύ τους γίνονται πιο σταθερές.

→ Στην ηλικία των 9-10 ετών συνήθως ξεκινούν να αναπτύσσονται μακροχρόνιες φιλίες μεταξύ των παιδιών και αρχίζουν πλέον να αντιλαμβάνονται πιο ξεκάθαρα τι σημαίνει η έννοια της φιλίας.  


Μπορούν να βοηθήσουν οι γονείς στην κοινωνικοποίηση των παιδιών τους;

Αδιαμφισβήτητα οι γονείς διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στον τρόπο που τα παιδιά τους αναπτύσσουν τις διαπροσωπικές τους σχέσεις. Μπορούν, λοιπόν, με τη συμπεριφορά τους: 
 

·         Να δίνουν θετικά πρότυπα υγιών διαπροσωπικών και φιλικών σχέσεων

·         Να διδάξουν στα παιδιά τους τις αξίες που εμπερικλείει η έννοια της φιλίας (π.χ. η εμπιστοσύνη, η αφοσίωση, η εχεμύθεια, το μοίρασμα)

·         Να δίνουν ευκαιρίες στα παιδιά τους να έχουν επαφές με άλλα παιδιά και εκτός του σχολικού πλαισίου και

·         Αν παρατηρήσουν ότι το παιδί τους δυσκολεύεται στις διαπροσωπικές σχέσεις, να το βοηθήσουν οργανώνοντας συχνές απογευματινές συναντήσεις με άλλα παιδιά ή/και ενθαρρύνοντάς το να συμμετέχει σε κάποιο ομαδικό άθλημα.

 


 


Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς όταν τα παιδιά τσακώνονται μεταξύ τους;   

Συνήθως, ακόμη και τα παιδιά ηλικίας 3-4 ετών, καταφέρνουν να λύσουν μόνα τους τις διαφορές τους, χωρίς να χρειάζεται η δική μας παρέμβαση. Όταν, όμως, στις συγκρούσεις των παιδιών παρατηρηθούν φαινόμενα βίας, χρειάζεται να παρέμβουμε.


Σε περίπτωση που το παιδί μας έχει ασκήσει βία:

·         Χωρίς να το μαλώσουμε, κάνουμε μια ήρεμη συζήτηση μαζί του για το περιστατικό

·         Του εξηγούμε ότι οι διαφορές μας με τους άλλους δεν λύνονται με τη βία

·         Ενισχύουμε την ικανότητά του για ενσυναίσθηση, συζητώντας μαζί του για τις επιπτώσεις που πιθανόν να είχε η συμπεριφορά του (π.χ. «Ο φίλος σου πόνεσε/στεναχωρήθηκε και δεν θα θέλει να παίξει ξανά μαζί σου»).

·         Συζητάμε μαζί του εναλλακτικούς τρόπους συμπεριφοράς σε παρόμοιες καταστάσεις.  


Αν το παιδί μας έχει δεχθεί βία:

·         Το ενθαρρύνουμε να μιλήσει για το περιστατικό και για τα συναισθήματά του σε μας ή κάποιον άλλο ενήλικα που εμπιστεύεται

·         Το παροτρύνουμε να μιλήσει -με τη δική μας συμπαράσταση και καθοδήγηση- στο παιδί που του έχει ασκήσει τη βία, ώστε να βοηθηθεί και το άλλο παιδί να αναγνωρίσει τις επιπτώσεις της συμπεριφοράς του

 
·         Διδάσκουμε στο παιδί μας τρόπους αυτοπροστασίας από βίαιες συμπεριφορές (το παροτρύνουμε να καταγγέλλει λεκτικές/σωματικές επιθέσεις από άλλα παιδιά, το διδάσκουμε να απαντά στο «θύτη» με αυτοπεποίθηση [π.χ. λέγοντας δυνατά «Σταμάτα» στο θύτη] ώστε να ελαχιστοποιείται το ενδεχόμενο θυματοποίησής του στο μέλλον κ.ά).   

 

Από τη Χαρίκλεια Πολυνίκη, Εγγεγραμμένη Πτυχιούχος Ψυχολόγος, Κάτοχος Μάστερ Κλινικής Ψυχολογίας
 

Αφήστε Σχόλιο