Η βία στα γήπεδα και η επίδραση της στα παιδιά

Συντάκτης andri 09/04/2018 0 Σχόλια

 

 

Η βία οποιασδήποτε μορφής άφορα όλους μας!

Η βία στα γήπεδα είναι ένα διαχρονικό πρόβλημα στο κυπριακό ποδόσφαιρο. Μέχρι στιγμής η τακτική που χρησιμοποιείται και άφορα κατά κύριο λόγο την καταστολή της, έχει αποτύχει σε όλα τα επίπεδα. 

 

Οι Grange & Kerr,  (2010) προτείνoυν ότι η προσέγγιση έναντι στη βία όπως περισσότερη αστυνομική δύναμη, συστήματα παρακολούθησης, τιμωρίες και αποκλεισμός ατόμων από το γήπεδο, μπορεί να είναι αναποτελεσματικές. Είναι σημαντικό να αντιληφθούμε τις συμπεριφορές οι οποίες δεν εμπίπτουν στα πλαίσια του υγιούς φίλαθλου. Πρέπει όλοι μαζί να διερωτηθούμε τι οδηγεί τους νέους να εμπλέκονται σε τέτοιου είδους συμπεριφορές. Ως εκ τούτου είναι σημαντικό να λάβουμε μέτρα περάν της καταστολής της βίας.

 

Η παρακολούθηση βίαιων ή επιθετικών συμπεριφορών από τα παιδιά, είτε στο γήπεδο είτε από την τηλεόραση, κατά την επίσημη Ένωση Αμερικανών Ψυχολόγων (ΑΡΑ):
α) αυξάνει τον φόβο των παιδιών ότι θα γίνουν θύματα καθώς και το φόβο τους για τον κόσμο γύρω τους 
β) τα απευαισθητοποιεί στη βία αλλά και στα θύματα της βίας δηλαδή τα παιδιά που εκτίθενται στη βία γίνονται λιγότερο ευαίσθητα στον πόνο των άλλων, αφού μαθαίνουν να αποδέχονται τη βία και να μην αντιλαμβάνονται την αρνητική της επίδραση
γ) τα ενθαρρύνει να λύνουν τις διαφωνίες τους με επιθετικό τρόπο
δ) αυξάνει την επιθετικότητα και τις αντικοινωνικές συμπεριφορές.
ε) Σύμφωνα με το Pennsylvania State University «Τα παιδιά που παρακολουθούν βία, ακόμα και "απλώς αστεία" κινούμενα σχέδια είναι περισσότερο πιθανόν να χτυπούν τα άλλα παιδιά στο παιχνίδι, να τσακώνονται και να μην υπακούουν  στους κανόνες της τάξης».

 

Οι θεμελιώδεις θεσμοί της κοινωνίας όπως η οικογένεια και η παιδεία θα πρέπει να προσδιορίσουν τα κοινωνικά προβλήματα που μαστίζουν την χώρα μας και να ξεκινήσουν έναν κύκλο ενημέρωσης στα σχολεία από το δημοτικό.

 

Όσον άφορα την βία στα γήπεδα αρχικά πρέπει να καταλάβουμε το  πρόβλημα και να κάνουμε στον εαυτό μας την ερώτηση: τι θα μπορούσαμε να κάνουμε για να μην δούμε τα παιδιά μας να κτυπούν, να τρομοκρατούν τον συνάνθρωπο τους που φορά διαφορετικό κασκόλ;

 

Η απάντηση είναι πολύ απλή αλλά και σύνθετη όσον άφορα την εφαρμογή της. Πρέπει να μάθουμε στα παιδία μας την ικανότητα να δέχονται τη διαφορετικότητα, τη διαφορετική άποψη, τη διαφορετική ιδεολογία κ.ά. Είναι ευνόητο γιατί είναι υποχρεωμένοι οι γονείς να προστατεύουν άγρυπνα την συναισθηματική υγεία των μελλοντικών πολιτών και να μεριμνούν για την μόρφωσή τους, ώστε να γίνουν υγιείς φίλαθλοι.

 

Όσοι παρατηρούν την βία θα εξωτερικεύουν επιθετικές τάσεις άρα οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί είναι υπεύθυνοι να:

  • Να ενημερώσουν τα παιδιά ότι το ποδόσφαιρο είναι ένα παιχνίδι
  • Ότι ο ηττημένος πρέπει να χειροκροτεί το νικητή και ο νικητής να σέβεται τον ηττημένο
  • Οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί να μην εκφράζονται με τρόπο περιφρονητικό στην διαφορετικότητα (ή διαφορετικές ομάδες)
  • Να εξηγούν στα παιδιά ότι η βία δεν είναι «μαγκιά» αλλά ανευθυνότητα επειδή δεν μπορουν κάποιοι να δεχθούν το αποτέλεσμα ενός αγώνα
  • Ότι η βία δεν βοηθά το άθλημα που αγαπάμε αλλά ούτε και την ομάδα μας
  • Ότι μπορούμε να εκφράσουμε τις διαφορές μας χωρίς να πρέπει να υποβάλουμε την άποψη μας στον αντίπαλο
  • Να ευαισθητοποιούν τα παιδιά σε θέματα βίας
  • Να βοηθήσουν τα παιδιά να μάθουν να αντιλαμβάνονται τον πόνο του συνανθρώπου τους
  • Οι γονείς πρέπει να αναπτύξουν στα παιδιά την ικανότητα της ενσυναίσθησης
  • Να νιώθουν τα παιδιά την προστασία της κοινωνίας σε ότι άφορα τη βία
     

Είναι σημαντικό να τονίσουμε ότι ΕΓΩ, ΕΣΕΙΣ, Η ΠΟΛΙΤΕΙΑ, Η ΠΑΙΔΕΙΑ, ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ, είμαστε όλοι υπεύθυνοι για την βία στα γήπεδα.  Η πρόληψη είναι η μεγαλύτερη επένδυση για τους μελλοντικούς πολίτες που είναι τα παιδιά.

 

Γράφει η Στέλλα – Αιμιλία Κατσαρή, MSc, Εγγεγραμμένη Κλινική Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο