Ο γιος μου συμπεριφέρεται «παράξενα»…

Συντάκτης andri 07/05/2018 0 Σχόλια

 

 

Συχνά οι γονείς αγωνιούν για τον σεξουαλικό προσανατολισμό του παιδιού τους και ιδιαίτερα του αγοριού. Αυτή τους η αγωνία ενισχύεται και από κάποιες συμπεριφορές των παιδιών που μπορεί να μην τους φαίνονται και τόσο «αρρενωπές». Μέσα στο άγχος τους, καταλήγουν πολλές φορές να αντιδρούν υπερβολικά απέναντι σε καταστάσεις που από μόνες τους δεν είναι ανησυχητικές, αφού τα παιδιά σε μικρές ηλικίες έχουν την τάση να μιμούνται και να αντιγράφουν.

 

Κατάσταση που ανησυχεί αρκετά τους γονείς αποτελεί συνήθως το αγοράκι που θέλει να παίζει και με κοριτσίστικα παιχνίδια. Τις περισσότερες φορές βέβαια, πρόκειται για παροδική φάση και οφείλεται σε συγκεκριμένες καταστάσεις. Για παράδειγμα, μπορεί το αγόρι να περνά πολύ χρόνο με την αδερφή του ή άλλα κορίτσια και μέσα στην διαδικασία του παιχνιδιού να μιμείται τη δική τους συμπεριφορά. Εφόσον παίζει και με τα δικά του παιχνίδια και όχι αποκλειστικά με τα «κοριτσίστικα» δεν θα πρέπει οι γονείς να ανησυχήσουν.

 

Μια άλλη εικόνα που σοκάρει και που σίγουρα οι γονείς απεύχονται να δουν είναι το αγοράκι τους να φιλάει ένα ομόφυλο παιδί στο στόμα. Και πάλι, πιθανόν να μιμείται κάποια σκηνή που είδε στην τηλεόραση. Μπορεί επίσης να συμβεί μέσα στο πλαίσιο του αυθορμητισμού και του πειραματισμού ανάμεσα σε παιδιά που περνούν πολλές ώρες μαζί και που μεταξύ τους έχουν αναπτυχθεί αισθήματα ασφάλειας. Καλό είναι να μην ερμηνεύεται όπως το ρομαντικό φιλί ανάμεσα σε δύο μεγαλύτερα άτομα.

 

Τέλος, η πλέον «τρομακτική» εικόνα για τους  γονείς είναι εκείνη του μικρού αγοριού ντυμένο με κοριτσίστικα ρούχα ή που βάφει τα χείλη του με κραγιόν της μαμάς. Μπροστά σε ένα τέτοιο γεγονός οι γονείς μπορεί να αντιδράσουν με φόβο και πανικό δημιουργώντας ένταση τόσο μεταξύ τους όσο και στο παιδί. Το γεγονός αυτό, από μόνο του, δεν αποτελεί ανησυχητικό δείγμα. Το παιδί μπορεί απλά να θέλει να εκφράσει τον θαυμασμό του στη μητέρα, αντιγράφοντας τις δικές της συμπεριφορές, χρησιμοποιώντας τα ρούχα ή τα καλλυντικά της.

 

Παρόλο που τέτοια περιστατικά σοκάρουν, δεν αποτελούν απαραίτητα «καμπανάκι κινδύνου». Αναμφίβολα οι γονείς ανησυχούν για τον σεξουαλικό προσανατολισμό και το μέλλον του παιδιού τους αλλά καλό είναι να μην παρασύρονται και να μην αντιδρούν υπερβολικά. Οι φωνές, η τιμωρία και κυρίως το «ξύλο», μάλλον δεν θα έχουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η κατάσταση απαιτεί ψυχραιμία και ηρεμία. Η ενοχοποίηση του παιδιού και άλλοι χειρισμοί που θα το τρομάξουν και θα το αγχώσουν μπορεί να προκαλέσει δυσλειτουργικές συμπεριφορές στο μέλλον.

 

Αυτό που θα είχε αξία είναι να ενισχυθεί η αρρενωπή συμπεριφορά του αγοριού, με το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης να αναλογεί στον μπαμπά. Δηλαδή, θα πρέπει ο πατέρας να δημιουργήσει ένα κλίμα επικοινωνίας με το γιό του, να του αφιερώνει ποιοτικό χρόνο και μαζί να ασχολούνται με παιχνίδια και δραστηριότητες. Η πατρική παρουσία είναι απαραίτητη και στις περιπτώσεις που ο πατέρας δεν έχει ενεργό ρόλο στην ζωή του παιδιού, το ανδρικό πρότυπο θα μπορούσε να «καλυφθεί» από κάποιον άλλον άνδρα του οικογενειακού ή φιλικού κύκλου. Ας μην ξεχνάμε πως ένα αγόρι που μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου κυριαρχούν οι γυναικείες φιγούρες (μαμά, θείες, γιαγιάδες), ενώ ο πατέρας απουσιάζει πολλές ώρες ή εντελώς, είναι πιθανόν να ταυτιστεί με τα γυναικεία πρότυπα.

 

Επίσης, είναι σημαντικό να αξιολογείται το κάθε περιστατικό πάντα με γνώμονα τη γενικότερη εικόνα και συμπεριφορά του παιδιού. Στην περίπτωση που οι «θηλυπρεπείς» συμπεριφορές του αγοριού είναι επίμονες, συνεχείς ή εντείνονται  με την πάροδο του χρόνου ή ακόμα αν το παιδί εκφράζει δυσφορία ως προς το βιολογικό του φύλο, οι γονείς θα πρέπει να απευθυνθούν σε παιδοψυχίατρο ή παιδοψυχολόγο που θα διερευνήσει σε βάθος την συμπεριφορά και θα προτείνει τους κατάλληλους χειρισμούς.

 

Γράφει η η Θέκλα Βασιλείου, Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο