Ο ρόλος της θρησκείας στην ανάπτυξη του παιδιού

Συντάκτης andri 19/08/2018 0 Σχόλια

 

 

Τα τελευταία χρόνια πολύς λόγος γίνεται όσον αφορά στην κατάργηση του μαθήματος των Θρησκευτικών στα σχολεία. Ωστόσο, τέτοιες εισηγήσεις προσκρούουν συνεχώς, τόσο στην αντίθετη γνώμη της Εκκλησίας, όσο και μεγάλης μερίδας της κοινωνίας, καθώς η θρησκεία θεωρείται σημαντικό τμήμα της κοινωνικοπολιτικής ταυτότητας ενός λαού.

 

Ωστόσο, το σημαντικότερο κοινωνικό ερώτημα που εγείρεται, είναι αν τελικά η θρησκεία βοηθά ή εμποδίζει την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη και την κοινωνική προσαρμογή των παιδιών. Η ερευνητική κοινότητα έχει αρχίσει τα τελευταία χρόνια να διερευνά αυτό το πεδίο και είναι σε θέση να μας διαφωτίσει με κάποια ενδιαφέροντα στοιχεία.

 

Προτού αναπτύξουμε περαιτέρω το θέμα, είναι σημαντικό να διευκρινήσουμε ότι για τους σκοπούς του συγκεκριμένου άρθρου, «θρησκεία» θεωρείται κάθε σύστημα πεποιθήσεων, τελετουργιών και συμπεριφορών που σχετίζονται με την πίστη και την λατρεία μιας ή περισσότερων υπερφυσικών οντοτήτων, και από το οποίο απορρέει ένας συγκεκριμένος τρόπος ζωής που οφείλουν οι πιστοί της εκάστοτε θρησκείας να ακολουθούν.

 

Είναι σημαντικό να έχουμε στο μυαλό μας ότι στον κόσμο αυτή την στιγμή απαριθμούνται πέραν των 20 θρησκειών, και εδώ σκοπός μας δεν είναι να υπερασπιστούμε κάποια συγκεκριμένη θρησκεία έναντι άλλων.

 

Όσον αφορά στο ερώτημα κατά πόσον η θρησκεία βοηθά ή εμποδίζει την ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών, με βάση τον πιο πάνω ορισμό είναι δεδομένο ότι η θρησκεία που ασπάζονται οι γονείς επηρεάζουν και τις αρχές, τις αξίες και τις γονικές πρακτικές που υιοθετούνται σε μια οικογένεια. Ανάλογα, λοιπόν, με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις και τον βαθμό στον οποίο τις υιοθετούν στην καθημερινότητά τους, οι γονείς μπορεί να είναι υπερβολικά αυστηροί ή πιο επιτρεπτικοί, πιο σκληροί ή πιο εκδηλωτικοί συναισθηματικά, να εμπλέκονται περισσότερο ή λιγότερο στην ανατροφή των παιδιών τους κ.ο.κ. Επομένως, ο βαθμός στον οποίο μια θρησκεία επηρεάζει την οικογενειακή ζωή καθορίζει σημαντικά τα βιώματα και τον τρόπο μεγαλώματος των παιδιών σε κάθε οικογένεια.

 

Επιπλέον, έχει φανεί ότι η θρησκεία μπορεί να έχει θετική επιρροή στην ζωή των παιδιών. Για παράδειγμα, παιδιά των οποίων οι γονείς ασπάζονται την ίδια θρησκεία και εμπλέκονται ενεργά στα θρησκευτικά δρώμενα της κοινότητας τους αναπτύσσουν περισσότερο αυτοέλεγχο, περισσότερες κοινωνικές και διαπροσωπικές δεξιότητες, παρουσιάζουν λιγότερες συναισθηματικές δυσκολίες και λιγότερα προβλήματα συμπεριφοράς. Τέλος, οι έφηβοι που θεωρούν σημαντική την θρησκεία εμπλέκονται σε λιγότερες παραβατικές και επικίνδυνες συμπεριφορές, ενώ ταυτόχρονα υιοθετούν μια κοινωνικά πιο προσαρμοστική στάση ζωής.

 

Από την άλλη, ο φανατισμός, όπως και σε οποιοδήποτε άλλο τομέα της κοινωνικής ζωής, φέρει τα αντίθετα αποτελέσματα. Η φανατική πίστη σε μια θρησκεία γεννά μίσος προς το διαφορετικό, απόρριψη συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων του πληθυσμού, βία, επιθετικότητα και εξτρεμιστικές συμπεριφορές.

 

Επομένως, μπορεί η πίστη των μελών μιας κοινωνίας σε μια (οποιαδήποτε) θρησκεία να έχει θετικές επιρροές στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη των παιδιών. Από την άλλη, όμως, είναι σημαντικό να διδάσκουμε στα παιδιά μας και τον σεβασμό και την αποδοχή της διαφορετικότητας. Ο σεβασμός, εξάλλου βρίσκεται στον πυρήνα της πλειοψηφίας των θρησκειών ανά τον κόσμο και είναι η σημαντικότερη αξία που μπορούμε να διδάξουμε στα παιδιά μας.

 

Γράφει η Ράνια Χατζηκώστα, Εγγεγραμμένη Κλινική Ψυχολόγος

 

Πηγή: 

Αφήστε Σχόλιο