Όταν οι παππούδες μεγαλώνουν τα εγγόνια

Συντάκτης andri 15/02/2018 0 Σχόλια

 

 

Οι γονείς, αρκετές φορές λόγω της ανασφάλειας που νιώθουν στον νέο τους ρόλο, καθώς επίσης και λόγω της έλλειψης εμπειρίας στο μεγάλωμα και στην διαπαιδαγώγηση των παιδιών, μπορεί να εφησυχάσουν και να αφεθούν ολοκληρωτικά στην καλοπροαίρετη παρέμβαση των παππούδων. Αυτό ενισχύει την απειρία και την ανασφάλεια των δύο άπειρων γονιών, οι οποίοι δεν αποφασίζουν να αναλάβουν τον ενεργό ρόλο που χρειάζεται στην ανατροφή των παιδιών τους.

 

Μεγαλώνοντας το παιδί οι γονείς, στρέφονται δυναμικά στις επαγγελματικές τους υποχρεώσεις, με αποτέλεσμα να νιώθουν πιο κουρασμένοι και εξουθενωμένοι. Αυτό τους οδηγεί να αφήνουν τους παππούδες να αναλάβουν ένα μεγάλο κομμάτι της ανατροφής των παιδιών όπως: μελέτη και προετοιμασία για το σχολείο, μεσημεριανό και βραδινό φαγητό, πήγαινε – φέρε σε εξωσχολικές δραστηριότητες (φροντιστήρια, χορός, μπαλέτο, καράτε κ.ά.)

 

Πολλές φορές λόγω της έντονης συμμετοχής και βοήθειας τους στο μεγάλωμα των παιδιών, οι γονείς θεωρούν αυτονόητο πως οι παππούδες θα αναλάβουν την φροντίδα των παιδιών και το σαββατοκύριακο, για να μπορέσουν οι ίδιοι να χαλαρώσουν. Αυτό δεν είναι φυσικά αρνητικό, αρκεί να μην αποτελεί τον κανόνα.

 

Υπάρχουν επίσης και οι παγίδες οι οποίες προέρχονται από τη πλευρά των παππούδων. Συνδέονται τόσο πολύ με τα εγγόνια τους, που ταυτίζονται μαζί τους και παραμελούν τα ενδιαφέροντα και τις δραστηριότητες τους, και καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν, βιώνουν πολύ έντονα την μοναξιά.

 

Είναι απόλυτα λογικό πως όσο πιο πολύ εμπλέκονται οι παππούδες στο μεγάλωμα των παιδιών, τόσο πιο πολλές προσδοκίες αποκτούν και εκφράζουν με μεγαλύτερη άνεση την άποψη τους. Από την άλλη, οι γονείς αισθάνονται υποχρεωμένοι απέναντι τους και έτσι διαταράσσονται οι ισορροπίες και αυξάνονται οι εντάσεις μεταξύ του ζευγαριού.

 

Είναι πολύ σημαντικό το ζευγάρι να ορίσει ξεκάθαρα ποια είναι τα όρια και οι κανόνες στα οποία μπορούν να παρέμβουν οι παππούδες και ποια είναι τα αδιαπραγμάτευτα όρια, ανάλογα με τον τρόπο που επιθυμούν να ανατραφεί το παιδί τους.

 

Χρειάζεται επίσης να γίνει αντιληπτό ότι ο ρόλος των παππούδων κατά την ανατροφή των εγγονιών είναι βοηθητικός και υποστηρικτικός, και όχι παρεμβατικός. Σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τον γονέα, γι’ αυτό ο ρόλος αυτός πρέπει να είναι καθορισμένος από πριν.

 

Οι γονείς πριν ζητήσουν την βοήθεια των παππούδων και των γιαγιάδων στην ανατροφή των παιδιών τους, χρειάζεται να έχουν στο μυαλό τους την κατάσταση της υγείας τους, καθώς και την διάθεση και προθυμία τους. Η βοήθεια τους είναι προαιρετική και όχι αναγκαστική, γι’ αυτό και η προσφορά τους πρέπει να αναγνωρίζεται.

 

Η συνεισφορά των παππούδων είναι πολύτιμη τόσο στα παιδιά τους, όσο και στα εγγόνια τους. Οι γονείς μπορούν να λάβουν πολύτιμη εμπειρία από την επαφή και την συνεργασία με την γιαγιά και τον παππού. Σε κάθε περίπτωση τα εμπόδια υπάρχουν για να ξεπερνιούνται, οπότε με ισχυρή θέληση, διάλογο, σεβασμό και κατανόηση μπορούν να μπουν τα θεμέλια και με τον καιρό να χτιστεί μια μοναδική σχέση ανάμεσα σε γονείς – παιδιά – παππούδες, και ο καθένας να λάβει πολλά θετικά στοιχεία από αυτή την αλληλεπίδραση.

 
Γράφει η Ειρήνη Χρ. Κουρουκλάρη

Εγγεγραμμένη Κλινική Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο