Παιδί, γονέας, σχολείο: τριπλή συμμαχία!

Συντάκτης andri 31/05/2018 0 Σχόλια

 

 

Η οικογένεια και το σχολείο θεωρούνται σημαντικότατα κοινωνικά συστήματα, τα οποία συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην ανάπτυξη του ατόμου. Το παιδί, ως μέλος αυτών των συστημάτων, επηρεάζεται από τη δυναμική τους και τη μεταξύ τους σχέση και αποκτά αξίες τις οποίες διδάσκεται από το κάθε σύστημα.

 

Επιπλέον, οι μαθητές/τριες κουβαλούν στο σπίτι τα βιώματα του σχολείου και στο σχολείο τα βιώματα του σπιτιού, τα οποία μπορεί να είναι αρνητικά ή θετικά. Το πώς αντιμετωπίζονται, όμως, από τους γονείς-κηδεμόνες και τους εκπαιδευτικούς έχει μεγαλύτερη σημασία. Εάν το παιδί βιώνει θετική, συνεργατική διάθεση ανάμεσα στην οικογένεια και το σχολείο, τότε δημιουργείται κατάλληλο κλίμα για μάθηση και για ανάπτυξη υγιούς στάσης απέναντι τόσο στην εκπαίδευση όσο και στο θεσμό της οικογένειας. Πως θα το επιτύχουμε όμως;

 

Η σχέση των μελών (εκπαιδευτικοί, μαθητές/τριες, γονείς) των δύο συστημάτων πρέπει να είναι συνεργατική και όχι ανταγωνιστική. Κάποιες φορές, το παιδί περιγράφει τη μέρα του στο σχολείο και οι γονείς διαφωνούν ή δυσαρεστούνται με τον τρόπο διαχείρισης από τον/την εκπαιδευτικό ενός θέματος που προέκυψε. Ακούμε προσεκτικά το παιδί αλλά ταυτόχρονα προσπαθούμε να μην πάρουμε θέση.

 

Εάν το θέμα, μας απασχολεί σε μεγάλο βαθμό, συζητούμε απευθείας με τον/την εκπαιδευτικό. Η προσπάθεια να αποδείξουμε στο παιδί ότι ο/η εκπαιδευτικός έκανε λάθος ή ότι ως γονείς γνωρίζουμε καλύτερα, πιθανόν να μας προσφέρει μια προσωρινή ικανοποίηση αλλά ταυτόχρονα δημιουργεί σύγχιση στο παιδί. Ιδιαίτερα τα μικρότερα παιδιά μπερδεύονται μπροστά στην απότομη απομυθοποίηση ενός πρωτύπου τους, όπως συνήθως αποτελεί για αυτά ο δάσκαλός τους. Επιπλέον, θα πρέπει να σκεφτούμε μήπως η περιγραφή των γεγονότων παραποιήθηκε λιγάκι, γιατί αρκετών παιδιών η φαντασία καλπάζει! Το ίδιο ισχύει και στην αντίθετη περίπτωση, όπου το παιδί μεταφέρει τις εμπειρίες του από το σπίτι στον/στην εκπαιδευτικό.

 

Από την άλλη, το σχολείο πρέπει να αποτελεί ένα ανοικτό σύστημα, δηλαδή ένα σύστημα με συνεργατική διάθεση προς όλα τα μέλη του. Επομένως, είναι χρησιμότερο να αφουγκράζεται τους προβληματισμούς, να ενθαρρύνει κάθε ευκαιρία υγιούς επικοινωνίας και συνεργασίας (π.χ. εκδηλώσεις Συνδέσμου Γονέων). Ταυτόχρονα, πρέπει να αποτελεί ένα σύστημα με σαφή όρια, δηλαδή, να ενημερώνει τα μέλη σχετικά με τους κανονισμούς που το διέπουν και να τους εφαρμόζει δίκαια, για αποφυγή δυσάρεστων παρεξηγήσεων.

 

Κύριος στόχος της αλληλεπίδρασης της οικογένειας με το σχολείο πρέπει να αποτελεί η βελτίωση και η επιβράβευση της ακαδημαϊκής επίδοσης αλλά και της οποιασδήποτε υγιούς συμπεριφοράς του/της μαθητή/τριας. Κλειδί της επιτυχίας για τη συνεργασία των δύο συτημάτων αποτελεί (α) η συστημική προσέγγιση, δηλαδή η σκέψη ότι το παιδί αποτελεί μέρος του όλου συστήματος και δεν είναι απλώς θεατής, (β) η οριοθετημένη συμμετοχή όλων των μελών στις διαδικασίες και (γ) η διατήρηση αυτής της συνεργατικής σχέσης και θετικής στάσης για όλα τα μαθητικά χρόνια.

 

Σημείωση: Το κείμενο δεν αναφέρεται σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν υποψίες/ενδείξεις παράνομων ενεργειών εναντίον του παιδιού, είτε από μέλος της οικογένειας είτε από μέλος του σχολείου. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να ακολουθούνται οι διαδικασίες οι οποίες ορίζονται από τη νομοθεσία.

 

Γράφει η Μαριάννα Καταλάνου
Πτυχιούχος Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού με μεταπτυχιακό τίτλο στην εκπαίδευση με κατεύθυνση στη διοίκηση και διαχείριση και στη σχολική συμβουλευτική και καθοδήγηση 

 

Αφήστε Σχόλιο