Παιδί «σάντουιτς»: Τι ρόλο διαδραματίζει η σειρά γέννησης ενός παιδιού;

Συντάκτης andri 05/05/2018 0 Σχόλια

 

 

Ακούμε συχνά να λένε «είναι το πρώτο παιδί της οικογένειας και για αυτό είναι πιο ηγετικό» ή «είναι το μικρότερο και για αυτό είναι καλομαθημένο». Όμως, σπάνια μιλάει κανείς για το μεσαίο παιδί μιας οικογένειας – το παιδί «σάντουιτς» όπως συχνά το ονομάζουν. Είναι, λοιπόν, σημαντική η σειρά γέννησης ενός παιδιού σε μια οικογένεια; Και τι ξεχωριστό συμβαίνει στην ψυχοκοινωνική ανάπτυξη του μεσαίου παιδιού, που πολλοί αγνοούν;

 

Το μεσαίο παιδί μιας οικογένειας πρακτικά δεν μπορεί να έχει τα προτερήματα που έχει το πρώτο παιδί, όπως την αμέριστη προσοχή των γονιών του, και έχει την ευκαιρία να απολαύσει τα προτερήματα του μικρότερου παιδιού για περιορισμένο χρονικό διάστημα. Επομένως, είναι ένα παιδί που δεν είχε και δεν θα έχει ποτέ όλα τα φώτα στραμμένα πάνω του, αφού για κάποιο λόγο τα «κατορθώματα» του πρώτου, αλλά και του τελευταίου υπερτονίζονται και προβάλλονται περισσότερο από τα δικά του.

 

Έτσι το μεσαίο παιδί χρειάζεται να προσπαθήσει περισσότερο για να διεκδικήσει την θέση του και να ξεχωρίσει κι αυτό με τον δικό του τρόπο. Από την άλλη, πρόκειται για ένα παιδί προσαρμοστικό, που ανεξαρτητοποιείται και ωριμάζει συναισθηματικά πιο γρήγορα, αφού αντιλαμβάνεται ότι δεν περιστρέφεται όλος ο κόσμος γύρω από αυτό. Μπορεί να προσαρμόζεται σε διαφορετικές συνθήκες, ανάλογα με την περίπτωση, και να ελίσσεται ανάμεσα σε διάφορες αναπτυξιακές φάσεις. Μπορεί να προσαρμόζεται σε απαιτήσεις μεγαλύτερης ηλικίας για να μπορεί να συναναστρέφεται με το μεγαλύτερο αδελφάκι του, αλλά και να «μικραίνει», ώστε να μπορεί να παίζει και με το μικρότερο αδελφάκι.

 

Επιπλέον, η ανάγκη του να κάνει και την δική του παρουσία αισθητή στους γύρω του, το οδηγεί να καλλιεργήσει τις κοινωνικές του δεξιότητες, αλλά και να αναδείξει με μεγαλύτερο ζήλο κάποια από τα προσόντα του. Με αυτό τον τρόπο, αναπτύσσει την εφευρετικότητα του, την δημιουργικότητά του και τις ικανότητες του προς την επίλυση προβλημάτων.

 

Ωστόσο, σε κάποιες περιπτώσεις το μεσαίο παιδί μπορεί να μην κατορθώσει να πετύχει όλα όσα αναφέρονται πιο πάνω, παρουσιάζοντας το λεγόμενο «σύνδρομο του μεσαίου παιδιού». Δηλαδή, να παρουσιάσει χαμηλή αυτοεκτίμηση και χαμηλή αυτο-εικόνα, να αισθάνεται ότι δεν το προσέχουν και δεν το αγαπούν και να δυσκολεύεται να προσαρμοστεί και να ενταχθεί σε ομάδες.

 

Σε μια τέτοια περίπτωση, αλλά και γενικότερα στην ανατροφή των παιδιών, οι γονείς προτρέπονται να αποφεύγουν τις συγκρίσεις ανάμεσα στα αδέλφια, να μην καλλιεργούν τον ανταγωνισμό μεταξύ τους, να προσπαθούν να ενισχύσουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών τους μέσω της τόνωσης των ταλέντων του κάθε παιδιού ξεχωριστά, να αφιερώνουν ισόποσα και ισότιμα το χρόνο και την προσοχή τους στα παιδιά, και στις συγκρούσεις ανάμεσα στα αδέλφια να αποφεύγουν να λαμβάνουν τον ρόλο του κριτή ή του διαιτητή.

 

Γράφει η Ράνια Χατζηκώστα, Εγγεγραμμένη Κλινική Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο