Παιδική κατάθλιψη

Συντάκτης andri 09/04/2018 0 Σχόλια

 

 

Τον τελευταίο μήνα η συμπεριφορά του μικρού Ορφέα έχει αλλάξει. Δεν είναι καθόλου ευδιάθετος. Γκρινιάζει και κλαίει με το παραμικρό. Δεν παίζει με τους φίλους του, δεν τρώει το φαγητό του, αποφεύγει ακόμα και τα αγαπημένα του γλυκά. Κοιμάται αρκετές ώρες και ξεσπά με φωνές χωρίς να υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος. Οι γονείς του άρχισαν να ανησυχούν και να αναρωτιούνται τι μπορεί να συμβαίνει στο παιδί τους αφού δεν υπάρχει κάποιο εμφανές  γεγονός που μπορεί να τον επηρέασε.

 

Η παιδική κατάθλιψη δυστυχώς δεν γίνεται εύκολα αντιληπτή αφού το παιδί δεν είναι σε θέση να εκφράσει αυτά που νιώθει με αποτέλεσμα η συμπεριφορά του να ερμηνεύεται σαν «παιδιάστικα καμώματα» και αντί το παιδί να δεχθεί φροντίδα και υποστήριξη τιμωρείται. Όλο αυτό επιδεινώνει την κατάσταση και η συμπεριφορά του παιδιού χειροτερεύει.

 

Τα μικρά παιδιά είναι συνήθως λυπημένα, απόμακρα και κλεισμένα στον εαυτό τους, ακόμα και αν δεν παρατηρείται κάποια αλλαγή στη σχολική τους επίδοση. Γενικά στα χαρακτηριστικά της παιδικής κατάθλιψης περιλαμβάνονται η κακοκεφιά, μια γενική στάση αδιαφορίας και ο θυμός. Τα παιδιά που αντιμιλούν, δεν είναι υπάκουα, που ξεσπούν χωρίς λόγο συχνά υποφέρουν από κατάθλιψη. Οι ενέργειες αυτές κτυπούν το καμπανάκι και εκλιπαρούν για προσοχή, βοήθεια και καθοδήγηση από τους γονείς τους.

 

Οι γονείς χρειάζεται να παρατηρούν την συμπεριφορά του παιδιού τους για τουλάχιστον 3 – 4 εβδομάδες. Εάν δεν υπάρξει κάποια αλλαγή ή κάποιο περιστατικό που πιθανόν να αναστάτωσε το παιδί και δικαιολογεί την στάση του χρειάζεται να ζητήσουν άμεσα βοήθεια από κάποιον ειδικό. Η θεραπεία που ακολουθείται κατευθύνεται στο πλαίσιο της οικογένειας και ατομικά στο παιδί – η οποία προσαρμόζεται πάντοτε ανάλογα με την ηλικία του παιδιού (παιχνιδοθεραπεία, θεραπεία με παραμύθι, συζήτηση κτλ).

 

Γενικά η παιδική κατάθλιψη αντιμετωπίζεται και θεραπεύεται αρκεί να γίνει έγκαιρα αντιληπτή.

 

Γράφει η Ειρήνη Χρ. Κουρουκλάρη, Εγγεγραμμένη Κλινική Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο