Πώς να μπαίνω στη θέση του παιδιού μου

Συντάκτης andri 23/12/2016 0 Σχόλια

 


Έρχεται η στιγμή που αναπολείς, που σκέφτεσαι πόσο γρήγορα πέρασε ο καιρός, πόσο μεγάλωσε ο μικρός σου μπόμπιρας!
Σαν να ’ταν χθες, όταν τον πρωτογνώρισες και όμως πάει πλέον σχολείο! Διαβάζει, γράφει, συζητά με ευκολία. Έχει φορέσει τα δικά του φτερά και δρα ανεξάρτητα, με τη δική του κρίση!

Σήμερα, θύμωσες! «Ήταν ζωηρός στο μάθημα», σου είπαν. Ένιωσες να χάνεται η γη κάτω από τα πόδια σου. «Το δικό μου παιδί ζωηρό στο μάθημα;», προσβλήθηκες, φώναξες, τον τιμώρησες, στον ελάχιστο χρόνο που είχες για να περάσεις μαζί του.

Τώρα, αργά πια, αφού κοιμήθηκε, κλείνεις τα μάτια και οι ρόλοι αντιστρέφονται: Είσαι 7 χρονών, όσο και ο γιος σου! Αυτός, μεγάλος πλέον, προσπαθεί να σε γαλουχήσει με αξίες και ιδανικά: να μάθεις να σέβεσαι, να αγαπάς, να εκτιμάς, να βοηθάς.

Σου εξηγά υπομονετικά, σε κρατά απ’ το χέρι και σε αφήνει να γευτείς τη ζωή, να γεμίσεις εμπειρίες, να δημιουργήσεις αναμνήσεις.
Καμιά φορά σου θυμώνει, συμπεριφέρεται όπως εσύ συμπεριφέρθηκες το πρωί! Νιώθεις προσβεβλημένος, πληγώνεσαι, αναστατώνεσαι, νιώθεις θυμό, απογοήτευση, ίσως και απόρριψη.

Άλλοτε, σε κερνά μια ζεστή σοκολάτα, εκφράζοντάς σου τους προβληματισμούς και τις ανησυχίες του, τα συναισθήματα που του προκάλεσε η αρνητική σου συμπεριφορά. Βρίσκεται μαζί λύσεις. Μαθαίνει από σένα και εσύ μαθαίνεις απ’ αυτόν!

Τότε, ξαφνικά καταλαβαίνεις! Ξαφνικά, όλα μέσα σου αλλάζουν! Η δική σου συμπεριφορά ευθύνεται για τη συμπεριφορά του παιδιού σου. Σήμερα, ήταν ζωηρό γιατί χθες, λογομάχησες έντονα με τον μπαμπά του! Αναστατώθηκε και το σχολείο λειτούργησε σήμερα σαν διέξοδος! Νιώθεις απαίσια, κατακλύζεσαι από τύψεις! 

Στόχος την επόμενης μέρας: Πριν δράσω παρορμητικά, θα μπαίνω εγώ στη θέση του παιδιού μου! Θα συμπεριφέρομαι όπως θα ήθελα αυτό να συμπεριφερθεί σε εμένα και να προσπαθώ να εντοπίσω τι ευθύνεται για την οποιαδήποτε αρνητική συμπεριφορά, πριν κρίνω το ίδιο. 
Μια νέα χρονιά ξεκινά! Ας αναθεωρήσουμε τη σχέση μας με το παιδί μας! Ας πλημμυρίσουμε την οικογένειά μας με θετικά συναισθήματα, αγάπη, εμπιστοσύνη ασφάλεια, ας γίνουμε φίλοι με τα παιδιά μας και ας θέσουμε γερά θεμέλια για την ανάπτυξη μιας υγιούς προσωπικότητας!

 

Γράφει η Μαριλένα Παπουτέ, Ειδική Παιδαγωγός

 

Αφήστε Σχόλιο