Πώς οριοθετώ το παιδί μου;

Συντάκτης andri 01/10/2016 0 Σχόλια

 

 

Η κατανόηση και η διαχείριση της συμπεριφοράς των παιδιών 

 

Πώς οριοθετώ το παιδί μου;

Συχνά, οι γονείς δυσκολεύονται να βάλουν όρια κι ενδέχεται να νοιώθουν ενοχές για κάθε «απαγόρευση» που επιβάλλουν στα παιδιά τους. Τα παιδιά στην προσπάθειά τους να ελιχθούν μέσα από τους κανόνες της οικογένειας, μπορεί να γίνουν χειριστικά για να πραγματοποιηθεί η επιθυμία τους. Η ανάγκη τους να ικανοποιήσουν την παρόρμησή τους, πολλές φορές γίνεται τόσο ισχυρή που οδηγεί στην αμφισβήτηση των ίδιων των γονιών τους. Από την άλλη, οι γονείς λόγω της πιεστικής καθημερινότητάς τους υποκύπτουν για να αποφύγουν τα παράπονα, τα κλάματα ή ακόμη και τις εκρήξεις θυμού.

 

Κάθε παιδί θα προσπαθήσει να δοκιμάσει την ελαστικότητα των γονιών του. Όμως, η οριοθέτηση της συμπεριφοράς είναι αυτό που βοηθά το παιδί να κατανοήσει τους κανόνες και τις προσδοκίες των γονέων του. Τα σταθερά και λογικά όρια δίνουν στα παιδιά αυξημένο αίσθημα ασφάλειας, αλλά και αυτοπεποίθησης για να εξερευνήσουν τον κόσμο. Με άλλα λόγια, τα όρια κάνουν τα παιδιά να αισθάνονται προστατευμένα. Η πειθαρχία και η υπευθυνότητα που αποκτούν μέσα σε ένα υποστηρικτικό οικογενειακό περιβάλλον, θα τα βοηθήσει σε μελλοντικό χρόνο να κατανοήσουν καλύτερα τις υποχρεώσεις και τη συνέπεια που απαιτείται για να ολοκληρώσουν με επιτυχία κάθε τους όνειρο! Θα μπορέσει το παιδί έχοντας την υποστήριξη των γονέων να πειραματιστεί και να πάρει τα απαραίτητα υγιή ρίσκα και πρωτοβουλίες.

 

Για αυτό το λόγο, πειθαρχία και  οριοθέτηση σημαίνει διδασκαλία και όχι τιμωρία. Οι τιμωρίες και οι απειλές επικεντρώνονται  στην αρνητική συμπεριφορά  του παιδιού, τονίζοντας την αποτυχία του να εκπληρώσει τις προσδοκίες των γονιών του. Αντιθέτως, η προσφορά στο παιδί, της ευκαιρίας να αλλάξει τη συμπεριφορά του μέσω εναλλακτικών επιλογών, θα μπορούσε να ταυτίσει την πειθαρχία με την ικανοποίηση των αναγκών του. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μέσα από εποικοδομητικό διάλογο, όπου θα προσφερθούν στο παιδί επιλογές εντός των αποδεκτών ορίων.

 

Με αυτό τον τρόπο, μακροπρόθεσμα μειώνονται οι διαμάχες, γιατί οι επιτρεπτές γραμμές γίνονται πιο ξεκάθαρες. Οι γκρίνιες και οι δυσκολίες στην αποδοχή και προσαρμογή μειώνονται αισθητά και εκφράζονται με ηπιότερο και λογικότερο τρόπο. Δηλαδή, το παιδί θα μάθει να διαλέγει ποιες «μάχες» θέλει να κερδίσει και θα επιχειρηματολογεί ουσιαστικά χωρίς φωνές και ξεσπάσματα θυμού. Φυσικά, πάντα θα δοκιμάζονται τα όρια της οικογένειας και θα προσαρμόζονται ανάλογα με το αναπτυξιακό στάδιο του παιδιού.  

 

Συμπερασματικά:

  • Τα όρια πρέπει να εφαρμόζονται στα παιδιά πολύ νωρίς στη ζωή τους. Αυτό μπορεί να έχει τη μορφή κανόνων στο παιχνίδι, στο φαγητό ή στον ύπνο. Από την αρχή πρέπει να αισθάνονται ασφάλεια να εξερευνήσουν τη ζωή, έχοντας την ενθάρρυνση των γονέων τους, αλλά και την προστασία που τους παρέχουν τα όρια. 
  • Η πειθαρχία θα πρέπει να προσαρμόζεται στο στάδιο ανάπτυξης του παιδιού. Διαφορετικοί κανόνες ισχύουν για ένα παιδί δύο ετών και διαφορετικοί για το εξάχρονο αδερφάκι του. Επιπρόσθετα, ένας έφηβος έχει διαφορετικές ανάγκες οριοθέτησης.
  • Τα όρια και οι κανόνες θα πρέπει να είναι μέσα σε λογικά πλαίσια. Υπερβολική οριοθέτηση μπορεί να φέρει αισθήματα ματαίωσης και ανασφάλειας σε ένα παιδί που δεν μπορεί να ικανοποιήσει ποτέ τους γονείς του.
  • Η οριοθέτηση πρέπει να ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία του παιδιού σας. Οι κανόνες πρέπει να μπαίνουν μέσα από διάλογο και με τρόπο που να γίνονται κατανοητοί από το παιδί.
  • Όταν το παιδί σας είναι μαζί με άλλα παιδιά, προσπαθήστε να μην υπογραμμίζετε τα όρια με προσβλητικό τρόπο. Μπορούν να γίνουν υποδείξεις σε δεύτερο χρόνο όταν το παιδί σας δεν θα βρίσκεται κάτω από την παρατήρηση των συνομήλικων του.
  • Αποφύγετε τα διφορούμενα μηνύματα. Οι κανόνες πρέπει να είναι ξεκάθαροι και σταθεροί για να μπορέσει το παιδί να τους κατανοήσει και να τους σεβαστεί.
  • Ζητήστε του να σας υποδείξει πώς θα μπορούσατε να το βοηθήσετε την επόμενη φορά που θα παραβεί τα όρια. Η ευθύνη για πειθαρχία είναι και δική του υπόθεση.
  • Η σωματική τιμωρία μειώνει την υπόσταση του παιδιού και έχει σοβαρά αρνητικά συναισθηματικά αποτελέσματα. 

 

Θυμηθείτε «όταν απαγορεύω και όταν επιτρέπω κάτι προσπαθώ να ξέρω γιατί το κάνω 

και αυτό πρέπει να είναι ξεκάθαρο και στο παιδί μου».

 

Από την Άντρεα Στυλιανού, ΜΑ, Κλινικός Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο