«Πού πας μαμά;» Το άγχος του αποχωρισμού

Συντάκτης andri 19/04/2016 0 Σχόλια

 

 

Πολλές φορές οι γονείς έρχονται αντιμέτωποι με τη δυσφορία που μπορεί να νιώσουν τα παιδιά τους, όταν αυτοί φεύγουν ή τα αφήνουν με άγνωστα άτομα. Αυτό συνήθως έχει ως αποτέλεσμα οι ίδιοι να πανικοβάλλονται ή να αναστατώνονται, μη γνωρίζοντας πώς να χειριστούν την κατάσταση. Τέτοιου είδους εκδηλώσεις, θα έλεγε κανείς πως δεν είναι τίποτε άλλο από το βίωμα του άγχους αποχωρισμού.

 

Το άγχος αποχωρισμού αποτελεί μια αναμενόμενη και φυσιολογική συμπεριφορά της ψυχοσυναισθηματικής ανάπτυξης του παιδιού, όσον αφορά τη συναισθηματική ανασφάλεια που νιώθει το βρέφος όταν τα πρόσωπα που το φροντίζουν (κυρίως οι γονείς), απομακρύνονται από κοντά του. Το άγχος αποχωρισμού εμφανίζεται συνήθως στον έβδομο μήνα και αποτελεί ένα βασικό σημείο της ανθρώπινης εξέλιξης, για τη δημιουργία μιας υγιούς σχέσης εμπιστοσύνης και δεσίματος  ανάμεσα στους γονείς και το παιδί.

 

Η διάρκεια του άγχους αποχωρισμού διαφοροποιείται από παιδί σε παιδί και συγκεκριμένα από παράγοντες όπως η προσωπικότητα του παιδιού και ο τρόπος που οι γονείς αντιδρούν στο άγχος του. Συνήθως κρατάει μέχρι το τρίτο έτος, αλλά σε κάποιες περιπτώσεις μπορεί να παραταθεί, εξαιτίας διάφορων αγχογόνων καταστάσεων που μπορεί να βιώσει το παιδί, όπωςη γέννηση του αδερφού/της αδερφής του, η αλλαγή κατοικίας,ο θάνατος ενός αγαπημένου προσώπου ή ζώου, ένα ατύχημα κ.λπ.

 

Τι μπορείτε να κάνετε

  • Αρχικά, είναι σημαντικό να αποφεύγετε να το αφήνετε μόνο του με μη οικεία σε εκείνο πρόσωπα. Δώστε του χρόνο να προσαρμοστεί στα νέα πρόσωπα που θα πάρουν τη θέση σας όταν εσείς θα απουσιάζετε.
  • Πριν το αφήσετε μόνο του με κάποιο άλλο άτομο, περάστε χρόνο όλοι μαζί, ώστε να συνηθίσει την παρουσία του νέου προσώπου. Αντίστοιχα, πριν ξεκινήσει να πηγαίνει στον παιδικό σταθμό, επισκεφθείτε μαζί του το χώρο και φροντίστε να του μιλήσετε και να το ενημερώσετε σχετικά με το σταθμό, ώστε να νιώσει ασφάλεια.
  • Είναι σημαντικό επίσης, να επιστρέφετε την ώρα που του έχετε υποσχεθεί ότι θα είστε πίσω, ώστε να προλάβετε να κατευνάσετε τους φόβους του. Έχετε υπόψη σας ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν την αίσθηση του χρόνου, οπότε αντί να του πείτε ότι θα γυρίσετε στις 15:00, είναι προτιμότερο να του πείτε ότι θα γυρίσετε μετά από κάποια δραστηριότητα που έχει στο πρόγραμμά του.
  • Όταν φεύγετε μπορείτε να το αποχαιρετήσετε ήρεμα και με σιγουριά. Διαβεβαιώστε το ότι θα επιστρέψετε αναφέροντας το πότε. Δείξτε του εμπιστοσύνη και τονίστε το γεγονός ότι μπορεί να τα καταφέρει χωρίς εσάς. Εάν εσείς οι ίδιοι έχετε ένταση, ενοχές ή άγχος που φεύγετε, πιθανόν να του περνάτε το μήνυμα ότι δεν μπορεί να τα καταφέρει χωρίς εσάς, με αποτέλεσμα να σας αναζητά πιο επίμονα και το άγχος του να αυξάνεται.
  • Τέλος, να θυμάστε ότι η αντίδρασή του είναι φυσιολογική. Όσο συνειδητοποιεί ότι πάντα επιστρέφετε σε εκείνο, το άγχος του θα μειώνετε. Παρόλα αυτά, εάν δείτε ότι το παιδί σας αρνείται επίμονα να παραμείνει μόνο του με κάποιον άλλον ή να πάει στον παιδικό σταθμό, εμπιστευτείτε το και διερευνήστε την κατάσταση.

Κλείνοντας, είναι σημαντικό να τονιστεί πως η εκδήλωση του άγχους αποχωρισμού είναι μοναδική σε κάθε παιδί, πράγμα το οποίο θα πρέπει να ληφθεί υπόψη όσο αφορά στην αντιμετώπισή του. Δώστε χώρο και χρόνο στα παιδί να αναπτυχθεί, να ανακαλύψει και να εξερευνήσει τον κόσμο γύρω του. Όσο δημιουργείτε μια σχέση αγάπης, ασφάλειας, εμπιστοσύνης και σταθερότητας μαζί του και όχι μια σχέση εξάρτησης, το μαθαίνετε να εμπιστεύεται εσάς, αλλά και τον εαυτό του. Με αυτό τον τρόπο δημιουργείτε τις κατάλληλες προϋποθέσεις για μια υγιή αντιμετώπιση του άγχους αποχωρισμού, αλλά και την ομαλή ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού σας.

 

Από την Ξάνθη Μιχαήλ, Εγγεγραμμένη Πτυχιούχος Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο