Πώς μπορεί να χειριστεί ένας δάσκαλος τα ξεσπάσματα θυμού των παιδιών;

Συντάκτης andri 15/04/2018 0 Σχόλια

 

 

Αρχικά, είναι σημαντικό να αναφερθεί πως ο θυμός είναι ένα φυσιολογικό συναίσθημα, όπως όλα τα υπόλοιπα. Παιδιά, έφηβοι, ενήλικες και ηλικιωμένοι νιώθουν το συναίσθημα αυτό. Στόχος μας δεν είναι να απαγορεύσουμε και να εξαφανίσουμε το συναίσθημα μας, αλλά να το αποδεχτούμε και να μάθουμε να το διαχειριζόμαστε.

 

Συνεπώς, κάθε μαθητής μπορεί να νιώσει το συναίσθημα αυτό σε διάφορα περιβάλλοντα, όπως επίσης και στο περιβάλλον του σχολείου. Τις περισσότερες φορές εκφράζεται με ένα διαχειρίσιμο τρόπο από το ίδιο το παιδί. Η δυσκολία είναι όταν ένας μαθητής εκφράζει το θυμό του με τέτοιο τρόπο, που δημιουργεί αναστάτωση στην τάξη, αλλά και έντονη δυσφορία στον ίδιο του τον εαυτό.

 

Αλήθεια, τι χρειάζεται να έχει στο μυαλό του ένας δάσκαλος;

  • Να ελέγξει τα δικά του συναισθήματα, να παραμείνει ψύχραιμος ελέγχοντας τις μη λεκτικές εκφράσεις και στάσεις του σώματος του.

  • Να αποφύγει διαφωνίες, λογομαχίες και φωνές. Αυτά θα ενισχύσουν τον θυμό του μαθητή. Καλύτερα θα ήταν να δείξει κατανόηση λέγοντας π.χ. «Θέλω να μάθω τι συνέβη, αλλά όταν φωνάζεις και κλαις δεν μπορώ να καταλάβω. Είμαι εδώ για να σε βοηθήσω».

  • Να συζητήσει με τον μαθητή όταν ηρεμήσει. Να προσπαθήσει να τον ακούσει, να τον καταλάβει, χωρίς να τον διακόπτει.

  • Χρειάζεται να δείξει υποστήριξη προς τον μαθητή, αναγνωρίζοντας ότι δεν είναι ευχάριστο για κάποιον να αντιδρά με αυτό τον τρόπο.

  • Να του εξηγήσει πως είναι φυσιολογικό να θυμώνει, όπως όλοι, αλλά πως μπορούν μαζί να βρουν έναν άλλο τρόπο να εκφράζει τον θυμό του (π.χ. ζωγραφική, ένας περίπατος με συνοδεία, το ζούληγμα μιας μπάλας, μέτρημα αντίστροφα, κ. ά.).

  • Να είναι σε θέση, μαζί, να βρουν κώδικες επικοινωνίας μέσα στην τάξη, για να νιώθει υποστήριξη ο μαθητής.

  • Να αναζητά, μαζί με τον μαθητή, τις αιτίες που μπορεί να τον αναστατώνουν (π.χ. το σχολείο, η σχέση με τους συμμαθητές του, οι ασκήσεις για το σπίτι, το μάθημα).

  • Να αναζητήσει και ο ίδιος ο εκπαιδευτικός από μόνος του το μοτίβο στα ξεσπάσματα θυμού (π.χ. συμβαίνουν συγκεκριμένη ώρα της ημέρας, μπροστά σε συγκεκριμένους ανθρώπους; Έχει κάποια ιδιαίτερη συμπεριφορά πριν από το ξέσπασμα; Τι συμβαίνει ακριβώς πριν από το ξέσπασμα; Πώς αντιδρούν οι άλλοι μαθητές στο ξέσπασμα;).

  • Να προσπαθήσει να κερδίσει την προσοχή του ακούγοντας τον και δείχνοντας σεβασμό προς τις σκέψεις και τις ανησυχίες του.

  • Να βρει λίγο χρόνο, ανά διαστήματα, για να συζητά μαζί του για τα ενδιαφέροντα του και να προσπαθήσει να βρει κάτι για να τον επαινέσει όταν διαχειρίζεται καλύτερα κάποιες καταστάσεις.

  • Να βοηθήσει τον μαθητή να επιλύσει τις διαφορές του με τους συμμαθητές του λειτουργώντας ως πρότυπο για το παιδί.

  • Να συζητήσει με τους γονείς του μαθητή ώστε να τους ενημερώσει σχετικά.

 

Γράφει η Παντελίνα Σωτικοπούλου

Εγγεγραμμένη Σχολική Ψυχολόγος (MA)

Ειδ. Γνωσιακή Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεύτρια (CBT)

 

Αφήστε Σχόλιο