Τα στάδια που βιώνουν οι γονείς και το παιδί όταν αντιμετωπίζουν το διαζύγιο

Συντάκτης andri 09/04/2018 0 Σχόλια

 

 

Το διαζύγιο δίχως καμία αμφιβολία από μόνο του είναι μια κατάσταση η οποία μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τον συναισθηματικό κόσμο ενός παιδιού. Είναι κοινά παραδεκτό ότι η ο τρόπος διαχείρισης των καταστάσεων από τους γονείς θα συντείνουν στο αν θα είναι θα είναι τραυματικό για το παιδί το διαζύγιο. Κατά συνέπεια η στάση του ενός γονέα προς τον άλλο καθορίζουν την επίδραση του διαζυγίου στο παιδί.

 

Χρειάζεται επίσης να σημειωθεί ότι συχνά σε ένα διαζύγιο ένας παρατηρητής θα μπορούσε να δει ότι σε ένα παιδί μπορεί να δοθούν πολλοί ρόλοι. Ρόλοι όπως για παράδειγμα του «διαπραγματευτή», του «συμμάχου» κ.ο.κ.  Το φαινόμενο αυτό συνδέεται άμεσα με την στάση του ενός γονέα προς τον άλλο.

 

Επιπλέον το διαζύγιο αποτελείται από διαφορές αλλαγές για τους γονείς και τα παιδιά. Αυτά τα στάδια είναι πανόμοια με τα στάδια της Elizabeth Kubler – Ross (Kimball, 1994) τα οποία είναι η άρνηση, ο θυμός, διαπραγμάτευση, κατάθλιψη και αποδοχή.

 

Άρνηση

Σε αυτό το στάδιο τα παιδία δεν μπορουν να αντιληφθούν ότι οι γονείς τους που τους παρέχουν ασφάλεια, στέγη και τροφή θα μπορούσαν να αποτύχουν στη συνέχιση αυτού που τους δίνουν. Στις επιπτώσεις αυτού του σταδίου συγκαταλέγεται το ότι τα παιδιά καθησυχάζουν τον εαυτό τους ότι σύντομα οι γονείς θα ξαναενωθούν. Το πρόβλημα αυτό ανάγεται σε πολλά σύνθετα αίτια όπως το ότι οι γονείς δεν ήταν σαφείς για το διαζύγιο. Επιπρόσθετα όταν το παιδί δεν έχει κατανοήσει ότι το διαζύγιο είναι οριστικό μπορεί να διατηρεί τη φαντασίωση της επανένωσης για χρονιά κάτι το όποιο έχει αρνητική επίδραση στον συναισθηματικό του κόσμο.

 

Θυμός

Το δεύτερο στάδιο είναι ο θυμός καθώς το παιδί βιώνει έντονα το συναίσθημα αυτό. Αυτό που κυρίως ευθύνεται για τις εξάρσεις θυμού του παιδιού είναι η προσπάθεια του να μην επιτρέψει στους γονείς να χωρίσουν και να «καταστρέψουν» τη ζωή τους, να «διαλύσουν» τα όνειρα που είχαν σαν οικογένεια. Αρκετά συχνά τα παιδιά εκδραματίζουν τα συναισθήματα τους σε αυτό το στάδιο με την έντονη έκφραση θυμού.

 

Διαπραγμάτευση

Σε αυτό το στάδιο το παιδιά θεωρούν ότι πρέπει να διορθώσουν τη «ζημία» των γονιών τους.  Όπως για παράδειγμα να έχουν καλύτερες ακαδημαϊκές επιδόσεις, να ταχτοποιούν τα παιχνίδια τους χωρίς να διαμαρτύρονται… Αυτές οι διαπραγματευτικές πράξεις του παιδιού αντικατοπτρίζουν την ανάγκη του για επανένωση της οικογενείας, ενώ συντηρείται η αντίληψη ότι κάποια δική του πράξη ήταν η αίτια του διαζυγίου.

 

Κατάθλιψη

Υπάρχει μια διάχυτη θλίψη η οποία επηρεάζει κάθε τομέα της ζωής του παιδιού. Το παιδί παρουσιάζεται λυπημένο καθημερινά και ίσως να μην ευχαριστιέται με πράγματα που του άρεσαν στο παρελθόν. Ως εκ τούτου το παιδί προσπαθεί να «τραβήξει» τους γονείς στην επανένωση μέσω του να παρακολουθείται στενά από αυτούς. Τα παιδιά σε αυτό το στάδιο δεν μπορουν να ισορροπήσουν τα συναισθήματα που βιώνουν.

 

Αποδοχή

Το τελευταίο στάδιο συμβαίνει όταν το παιδί έχει αποκτήσει τη συναισθηματική εμπειρία και τη συναισθηματική απόσταση ούτος ώστε να κατανοήσει ότι το διαζύγιο ίσως ήταν για το καλύτερο. Επιπρόσθετα ίσως το παιδί να αντιληφθεί ότι οι γονείς είναι πιο ευτυχισμένοι χωριστά από ότι ήταν όταν ήταν μαζί. Σε αυτό το στάδιο μπορεί να συντείνει η προβλέψιμη καθημερινότητα και σταθερότητα στο περιβάλλον του σπιτιού. Συνήθως αυτό το στάδιο το βιώνουν μεγαλύτερα παιδία.

 

Γράφει η Στέλλα – Αιμιλία Κατσαρή, MSc, Εγγεγραμμένη Κλινική Ψυχολόγος

 

Αφήστε Σχόλιο