Τήρηση υποσχέσεων ίσον σχέση εμπιστοσύνης

Συντάκτης John 25/10/2016 0 Σχόλια

 

 

Από παιδί θυμάμαι τον πατέρα μου να λέει «μην δίνεις υποσχέσεις που δεν μπορείς να κρατήσεις». Και είχε δίκαιο! Όλοι οι άνθρωποι δίνουμε μεγάλη σημασία στις υποσχέσεις που μας δίνουν οι άλλοι, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για μια υπόσχεση από τον γονέα στο ίδιο του το παιδί.     
 

Για τα παιδιά, οι γονείς είναι αυτό που λέμε στην Ψυχολογία, οι σημαντικοί άλλοι ή αλλιώς το κέντρο του κόσμου του και όταν δεν τηρούν αυτά που υπόσχονται, είναι σαν να γκρεμίζεται ένα κομμάτι από αυτόν. Σε μια σχέση γονέα - παιδιού, όπως και σε κάθε διαπροσωπική σχέση, τα πάντα περιστρέφονται γύρω από τον άξονα της εμπιστοσύνης.
 

Φανταστείτε το σαν ένα παζλ, που ξεκινάμε από τη γέννηση να φτιάχνουμε κάθε μέρα, στο οποίο κάθε υπόσχεση αποτελεί ένα κομμάτι. Αν αθετήσουμε μια υπόσχεση, το κομμάτι του παζλ χάνεται και αν συνεχίσουμε την ίδια τακτική, τα παιδιά παύουν να μας εμπιστεύονται. Κι αν δεν εμπιστεύονται ότι θα πάμε σε ένα πάρτι ή στον παιδότοπο, αύριο δεν θα μας εμπιστεύονται τα μυστικά της εφηβείας τους, ότι έκαναν σχέση, έδωσαν το πρώτο τους φιλί ή κάπνισαν το πρώτο τους τσιγάρο και τόσα άλλα θέματα που τρομάζουν εμάς τους γονείς!
 

Τις προάλλες, υποσχεθήκαμε στον τρίχρονο γιο μας, ότι μόλις πληρωθούμε θα πάμε να αγοράσουμε τη μάσκα του αγαπημένου του σούπερ ήρωα και επί πέντε μέρες, μόλις ξυπνούσε, αντί για καλημέρα ρωτούσε, πληρώθηκε ο μπαμπάς να πάρουμε τη μάσκα; Βλέπετε, τα παιδιά δεν ξεχνούν, ειδικά όταν πρόκειται για δικές τους προσδοκίες και επιθυμίες. Ακόμα κι αν η υπόσχεση γίνει κάτω από πίεση, φωνές ή φασαρία, νωρίς το πρωί ή αργά το βράδυ, τα παιδιά θα το θυμούνται και θα το απαιτούν μέχρι και ολόκληρο το μήνα αν χρειαστεί!

Επομένως, όταν τα σχέδια πρέπει να αλλάξουν και να ανατραπεί το αρχικό πλάνο που θα οδηγούσε στην τήρηση της υπόσχεσης, οι γονείς πρέπει να ενημερώσουν και να εξηγήσουν στο παιδί τι συνέβη, και όχι να περιμένουν να φέρει το ίδιο το θέμα ή να ελπίζουν πως θα το ξεχάσει.
 

Το ιδανικό είναι  να είμαστε συνεπείς σε αυτά που υποσχόμαστε κι αν ξέρουμε από πριν ότι δεν είναι δυνατόν να τηρήσουμε κάτι, καλύτερα να μην το υποσχεθούμε και να εξηγήσουμε στο παιδί τους λόγους που αδυνατούμε (π.χ. οικονομικοί λόγοι). Στα παιδιά αρέσει να συμπεριφερόμαστε όπως και στους μεγάλους, να εξηγούμε τα πώς και τα γιατί, για να μην χωράει αμφιβολία στην ψυχούλα τους και να νιώθουν ασφαλείς.
 

Υπάρχουν, βέβαια, κάποιες φορές που η τήρηση μιας υπόσχεσης μπορεί να ναυαγήσει λόγω ανωτέρας βίας. Τότε πρέπει να αναγνωρίσουμε το λάθος μας και να εξηγήσουμε στο παιδί το λόγο, ζητώντας του συγγνώμη. Έτσι, τα παιδιά διδάσκονται να ζητούν και τα ίδια συγγνώμη όταν κάνουν κάποιο λάθος, αλλά παράλληλα γνωρίζουν πως οι γονείς σέβονται τα συναισθήματά τους.
 

Αθετώντας τις υποσχέσεις μας, δημιουργούμε συναισθήματα αβεβαιότητας στην ψυχή του παιδιού και το παιδί την αντιλαμβάνεται ως έλλειψη σεβασμού προς το πρόσωπό του. Γι’ αυτό, αν θέλουμε μια σχέση εμπιστοσύνης αδιαπραγμάτευτη και ακλόνητη, οφείλουμε αυτό που λέμε να το εννοούμε χωρίς υπονοούμενα, να επιβραβεύουμε με ηθικές και όχι υλικές απολαβές και να ακολουθούμε κοινή γραμμή με τον σύντροφό μας, καθώς έτσι χτίζεται η εμπιστοσύνη! 
 

Και μία συμβουλή: Γονέα, πριν ξεκινήσεις με το «Θα…» σκέψου το διπλά και τριπλά, γιατί κινδυνεύεις να μοιάσεις με αναξιόπιστο πολιτικό εν καιρώ προεκλογικής εκστρατείας!!! 
 

Από τη Λουΐζα Ανδρέου, Εγγεγραμμένη Πτυχιούχος Ψυχολόγος, Σύμβουλος Παιδιών και Νέων
 

Αφήστε Σχόλιο